CAMINERAS


CONCORSO DI POESIA CAMINERAS
bandito dall’Istituto di Istruzione Superiore “E. Fermi” di Ozieri,
S
CUOLA PRIMARIA "MARIA TERESA CAU"

Anno Scolastico 2008/2009

 

PREMESSA

 

Nell’anno scolastico 2008/09 gli alunni della classe 5a del plesso Maria Teresa Cau hanno partecipato al concorso di poesia “CAMINERAS ON LINE”,
bandito dall’Istituto di Istruzione Superiore “E. Fermi” di Ozieri,
in collaborazione e con il patrocinio del premio “Città di Ozieri”.

Il concorso aperto alla partecipazione degli studenti di tutte le scuole di ogni ordine e grado della Regione Sardegna, si prefigge lo scopo di promuovere la lingua, la letteratura e la cultura sarda.

Gli alunni hanno vinto un premio speciale della giuria per la sezione poesia e per la sezione traduzione.
La cerimonia di premiazione ha avuto luogo il 5 dicembre 2009 presso
il teatro civico “Oriana Fallaci” di Ozieri.

 


POESIE

 


Càntigu a sas nues

Sas nues, candidas e delicadas,

current in su chelu

comente puzones lezeros.

Frimmas in s’aera

istant mudas cun su ‘entu chi las ninnat

e las acumpagnat in su viagiu longu

chi faghent ogni die.

Sas nues sunt sas amigas

chi connoschent sos segretos

de su mare, de sos buscos,

de totu sos esseres viventes e finas sos nostros.

Martina

 

 

Càntigu a sas pedras

Sas pedras istant acultzu

iscaldidas dae su sole.

No importat ite at a sutzèdere a issas,

ma sempre, acultzu,

b’at a essere vida.

Giuliana

Càntigu a sos fiores

De manzanu chito

naschent a su sole,

colorados,

cantende allegros a sa vida.

Delia



Càntigu a su fogu

Su fogu est una lughe

chi brillat

de ruju, grogu e arantzu.

Su fogu at donadu

a sos òmines su calore.

Su fogu brujat e m’iscaldit.

Alessandra

Càntigu a sas istellas

S’universu ospitat

istellas meda

chi ogni note

illuminant totu su mundu.

E non s’istudant mai.

Manuel

Càntigu a sas mariposas

Sunt bellas sas mariposas,

parent totu sorres

allegras e chena contivizos.

Sas mariposas sunt sorres

de milli colores.

Elisabetta

Càntigu a s’abba

S’abba est pulida e giara,

e iscurret in sos rios.

S’abba de sos rizolos

infriscat e mi passat su sidis.

Piera

 

 

Càntigu a sos puzones

Sos puzones salutant

cun unu càntigu

sa Mama Terra.

Issa rispondet

cun unu raju

chi illuminat su mundu.

Alice

Càntigu a sas istellas

Sas istellas sunt mizas

de puntos luminosos

chi illuminant su chelu iscuru,

e disegnant frommas fadadas bellas meda.

Davide




Càntigu a su mundu

Mundu, ses pienu de natura e de abba.

Mundu, ses birde comente s’erva de unu giardinu.

Mundu, ses pienu de arvures e de animales.

Mundu, m’as donadu sa vida.

Giuseppe


Càntigu a su chelu

Su chelu est mannu meda,

paret una manta fata de nues.

Sas istellas illuminant su chelu

comente un’àrvure de Nadale.

Pro me su chelu est un’àteru mundu.

Antonio

 

Càntigu a s’àbbile

Abbile, eo ti ‘ido in sos pensamentos mios.

S’agilidade tua est in megus

e intendo chi sa fortza est in sas alas tuas.

Su ‘olu tou abbratzada su mundu

e faghet ammentare chi totu sos animales,

sas piantas e sos òmines vivent subra sa Mama Terra.

Dario

Càntigu a sa terra mia.

Sa terra mia in s’istiu

est arida comente su desertu.

Sa terra mia est misteriosa,

segreta e antiga comente sos vulcanos.

Sa terra mia est sa pius bella de su mundu.

Riccardo

Càntigu a su chelu.

O chelu

ses biaitu o nieddu.

Dia chèrrere bolare comente unu puzone,

pro tocare sas nues tuas, moddes comente unu cuscinu.

Tue abbaidas sa terra

comente chi siat fiza tua.

Si fis istadu su mare

mi nche fia ‘etadu intro

e aiat ‘idu sas meravizas tuas.

Andrea

 

Torna su

 

SEZIONE TRADUZIONE

Pitzinnos istimados de sa Terra.

 

Pitzinnos istimados de sa Terra,

bos iscrio custa lìtera pro pedire s’agiudu ‘ostru. Eo so sa Terra.

Lassade chi bos faedde de me. Eo so sas pedras e sas àrvures inue bos apicades. So sa rena infusta de s’ispiàgia chi abbatigades cun sos pees iscultzos. So s’erva inue bos corcades pro abbaidare in altu sas nues mias.

So sos rios, sos lagos, sos mares inue bos piaghetnadare. So sos buscos friscos e birdes, sos desertos irrujados e sos ghiaciaios fritos e immaculados.

A l’ischides ite ‘ido cando m’abbaido in s’ispiju?

‘Ido totu sos animales chi caminant subra sa terra mia .

‘Ido totu sos puzones chi ‘olant in su chelu meu.

‘Ido totu sos pisches, sas balenas, sos delfinos chi nadant in sos mares mios.

Pitzinnos mios, contade totu custu a sos amigos bostros e a totu sa zente.

Nade a issos chi eo so sa domo issoro e chi apo bisonzu chi mi chefant bene e chi pensent a mie.

Nade puru, a issos, chi eo isco sempre cando faghent cosas minoreddas pro m’agiuare.

Pitzinnos istimados de sa Terra, como fino sa lìtera mia.

Ammentade, eo so sa domo ‘ostra, propriu comente ‘ois so una solu.Si m’azis a cherrere bene, si azis a pensare a mie e mi contivizades, eo apo a essere sempre sa Domo ‘ostra. Pro sempre.

Bos chelzo ‘enecun totu su coro,

Mama Terra

 

Giorgia e Alessandra