|
CONCORSO DI POESIA "CAMINERAS ON LINE"
SCUOLA
PRIMARIA "MARIA TERESA CAU"
Classi IV e V - Anno Scolastico 2007/2008
|
|
|
PREMESSA
Nell’anno scolastico 2007/08 gli alunni delle classi 4^ e 5^ hanno partecipato al concorso
di poesia CAMINERAS ON LINE bandito dall’Istituto di Istruzione Superiore “E. Fermi”
di Ozieri, in collaborazione e con il patrocinio del premio “Città di Ozieri”.
Il concorso aperto alla partecipazione degli studenti di tutte le scuole di ogni ordine e grado
della Regione Sardegna, si prefigge lo scopo di promuovere la lingua, la letteratura
e la cultura sarda.
Un’alunna del nostro plesso ha vinto il primo premio per la sezione poesia e diversi alunni
delle due classi hanno ricevuto menzioni d’onore e segnalazioni.
La cerimonia di premiazione ha avuto luogo il 29 novembre 2008 presso il teatro civico di Ozieri.
|
POESIE
|
1° Premio sezione poesia
Cantone a sa fragola
Sa fràgola
cori modde
si esteit de bellissima printzipessa
cun sa cara pintirinada
e una corona minuda
tota ‘irde,
unu pagu ‘irde iscuru
e unu pagu ‘irde giaru.
Pariat aberu una printzipessa…
suta sos puntinos nieddos
gighiat una puntighedda tunda
e in sa terra
inue si fit pasada
fit còduma còduma
che una pupita
intro su giògulu.
Francesca C.
|
|
Sa tzocadolza
In su giardinu meu
b’at una pianta de lidone.
Una die est arrivida una tzocadolza
chi at comintzadu a istampare sa linna.
Eo mi so aceradu
pensende chi fit randinende
e fit una tzocadolza
‘ennida a mi saludare
e a mi fagher cumpagnia.
Giuseppe G.
|
Beranu
Su ‘eranu
sonniat in su ‘entu
s’aera paret de prata.
Che una rosa
fiorida in su desertu.
Su eranu
sonniat in su entu:
sonniat
e li bastant
un’arvure fiorida
e unu mundu cuntentu.
Francesca S.
|
Bentu de eranu
Su entu curret
da una pala a s’atera de su monte
su entu…
che fiore chi olat in su chelu.
Cando arrivint sas undas
paret chi su entu s’apentet
a las ispingher a s’oru de su mare.
Su entu attit s’allegria
in totu su mundu
si divertit a ballare
e a cantutzare
in s’immensa armonia.
Alessio Prato
|
Su entu in s'isola
Su entu est unu cateddu minore
chi curret in s’aera
in su chelu e in su mare.
Cuami intro sas manos tuas moddes.
Su entu si mi pijat
pro mi nche leare atesu meda
intende comente curret su riu
e-i s’abba pioana
falat subra a mie.
A l’intendes comente curret lestru su entu?
Sa oghe sua mi che leat atesu…
Antonella F.
|
Sas bendidoras de fiores
Cun sos paracos colorados
bolant subra sa zente
in chirca de calecunu
chi còmporet sos fiores issoro
chi, bellos, allegrant su coro.
Sos paracos comente mongolfieras
andant lestros a velas ispijadas.
Pro totu su mundu andant
cun su sole chi las iscaldit,
su nie chi las ifritat
e-i s’abba chi las ifundet.
Sunt andende a Otieri
logu meravizosu pro ‘endere fiores
a sa zente de sa idda.
Bolant umpare a sos falchitos
minores, medios e mannitos.
S’allegria issoro non finit mai
ca sa vida est gai.
Aurora E.
|
Ballerina
Subra unu fiore de margheritina
brincaiat una ballerina:
girende a inghiriu
a issa mantessi.
Chie l’abbaidaiat
a bucca aberta restaiat
ca fit meravizosa
comente una rosita
apenas isbociada.
Fit bestida
de tantos colores:
giallu, viola,
ruju e birde giaru.
Sos pilos
biondos e aneddados
cun fiochitos in colore ‘e lilla.
Li faghiant giru
tantos fioritos profumados:
rosas, tulipanos
e margheritinas.
Chiara P.
|
Cantone a sa mela
Sa mela
delicada,
dulche de sabore
si esteit
de fogu lughente
comente
su
sole.
Sa mela
si coberzeit
de fiores
rujos e giallos.
Su truntzu,
in colore de castanza,
sas venaduras
birdes
che-i s’erva
chena fiores.
Sa mela
cando nche ruet
dae s’arvure
est una rosa ruja.
Sa mela
lughente
e
profumada
pienat
su coro
de allegria.
Alessia S.
|
Su riu
Eo, riu
mi sento importante,
lezeru, bellu
e lestru.
A s’arveschida mi sento friscu
sanu comente unu pische.
A s’ intirinada
so istracu
e mi drommo.
Sas bestes mias
cambiant colore,
sighende su sole:
a manzanu in colore
de aranzos giaros,
a borta ‘e die
su tzeleste
paret propriu
biaitu,
a s’intirinada
unu ruju bellu atzesu
e intro ‘e notte iscuru iscuru.
Deo, riu
atraesso montes,
baddes e montijos
e poi mi nch’eto in mare.
Vivent amigos meda
intro ‘e a mie:
pisches de ogni manera,
pedrighinas e rena
e tantos ateros fora ‘e me,
campos, piantas e rieddos…
So semper cuntentu
e m’ispanno
a giogare cun sos pisches
a brincare cun s’ambidda
a istudiare umpare a sos tostoines.
Giovanni C.
|
Su nie
In sa note niedda e frita
su nie comintzat a falare
in su buscu drommidu.
Dae paritzas oras su nie falat
e coberit su buscu
cun una manta bianca
muda, muda…
Sos puzones, sos primos
a s’ischidare
comintzant a cantare,
sas arvures
ischidadas dae su cantu
de unu rusignolu
s’abizant de su nie
e a buca aberta
narant a sos puzones:
-Istanote su nie est faladu-
Sas arvures tando
si torrant a drommire
isetende su sole
a solvere su nie
chi galu falat, ancora…
Giacomo R. |
Poesia in beranu
In sa campagna mia
b’at unu montiju
‘irde e gratziosu:
arvures in colore ‘e castanza
chi parent cadditos,
pudditas
cun sas pumas
in colore de oro,
traos chi parent motores
arveghes cobertas de lana
chi parent in collana
su lèpere
cun sa cara giara
chi paret de farina
unu grodde chi curret
e chircat camineras.
Un’ ainu cun sa pedde bianca
gighet una mancia
in su costazu...
Damiano P.
|
|
S’atulighelta
S’atulighelta mi faghet pensare
a unu cocodrillu
apena essidu dae s’ou.
S’ischidat in beranu
e istat in su sole,
subra sas pedras,
totu s’istiu.
Manuel M.
|
Su chercu
Su chercu de domo mia
est mannu e betzu.
Sas naes sunt russas e potentes,
sas fozas sunt ‘irdes iscuras
e in s’istiu s’umbra sua
mi riparat dae sa calura.
Davide P. |
Cantone a su limone
Sa reina
de totu sos limones
si anteit
de su mantu sou doradu
e de sas meravizas pius mannas.
Camineit soberana
a dae in antis a su sole
chi si fateit
ruju pro s’imbidia.
Sos fiores
lampeint
sos petalos issoro
e s’imbenujeint
a su limone
idende tanta bellesa.
Sos aranzos
pro sa ‘elosia
non si presenteint.
Unu limoneddu
in chirca ‘e fortuna
abaideit
sa reina ‘e sos limones
e s’innamoreit…
sa bella pero’
mancu lu ideit.
Ma unu sero si presenteit
e canteit
pro sa reina.
Donna Reina
s’incanteit
e gai si cojueint
e nascheint
tantos limoneddos
prinzipeddos
in chirca de muzeres.
Giovanna C.
|
Sa pira
Sa pira
irde
cun su tuju longu
chi paret una girafa
malaida.
Gighet intro
semenes minudos
chi si los piantas
diventant
arvures
pienas de fozas birdes.
Sa este sua
paret una tuta
‘e marineri
ch’istat in mare
marinende.
Poi che segant s’arvur
e gai finit su mundu
‘e sa pira.
Marco est famidu
leat sa pira
una pro isse
e una pro su cane.
Su cane non la cheret
ca at sabore
‘e fruture
e gai Marco li dat
sa peta ‘e su porcrabu…
E pro sa pira
nudda restat
pius a faghere.
Maddalena D. |
Sa chibudda
Sa chibudda
Coro biancu
E manta ruja
Picante su profumu
Si l’iscorzas acurzu
A sos ojos
Ti faghet lacrimare
Manigada crua
Est forte
E pitigosa
E a s’ urtimu
Cando enit coghinada
Est dulche e saborida.
Pietro M. |
Istajones
Atunzu
cun milli fozas
zente cun su paracu
zente infusta
fozas…
Totu coloradu.
Ierru
cun nie
e astrau.
Pupatzos de nie
fritu meda…
Totu cun sos capotos.
Beran
cun milli profumos
mariposas in sos fiores
fiores profumados
mimosas dulches
fiores meda
in sos campos…
Dae oe totu irde e coloradu.
Istiu
cun milli barcas
zente chi nadat
in su mare
cun sas undas gioghende,
totu piantan cariasas…
Dae oe frutures bonas.
Emiliano S. |
S’èlighe
S’élighe meu
at chimbanta annos
e chimbanta
sunt sos élighes
chi sunt in sa campagna mia.
S’élighe meu
est mannu e forte.
Sas fozas sunt ‘irdes iscuras,
iscuras comente sas tènebras,
solu chi s’élighe est bellu
e s’iscuru est feu.
Riccardo M. |
Arvure
Caru àrvure, tue mi rallegras
comente unu fogu in sa note.
Sa luna ti cantat una cantone.
Arvure, ses sa gioia de s’amigu chelu
e cumpagnu de su ‘entu,
chi giogat cun sas fozas tuas.
Alice D. P.
|
Segnalazione sezione prosa
|
Sa
cheja etza
In una cheja etza etza un òmine cantutzende idet una cosa misteriosa, s’acùltziat e agatat
in sos oros de s’altare unu butone, l’ischitzat e s’aberit una giannita.
Nch’ intrat e andat a dae in antis lebiu lebiu, idet un’ iscala, in punta de pes che falat e bidet
una litera; l’aberit e leget: - Si su inari cheres agatare in sos suterràneos deves andare-
S’omine si preguntat de cale suterràneos si siat faeddende, ma poi s’ammentat chi aiat bidu
unu cartellu cun iscritu: “Suterràneos a manca” e tando detzidit de andare a manca.
Andende andende idet paritzos nìcios, poi nch’intrat in unu aposenteddu,aberit una giannita,
ispèriat e bidet una moneda de oro, tando sighit a caminare e trambucat in una tàula.
Agatat un’ atera giannita in terra , agantzat una lugherra e che falat in s’iscala.
Arrividu a terra intendet unu sonu “croc croc”, abasciat sa lumera e bidet s’immatonadu
cobertu de monedas de oro, coronas…unu siddadu!
Si nde pienat sas busciacas, sas iscarpas, sa giancheta e torrat a domo sua.
Contat a sa muzere su chi l’est sutzessu in cheja, ma sa muzere non bi cheret crèere.
Tando isse li faghet bidere totu su chi gighet in busciaca e narat:- Andamus a cheja
cun bùscias e buscitas..-
Arrividos a cheja gàrrigant sas bùscias de oraria e bi nde lassant sa meidade.
Torrant a tucare a domo issoro e si còmporant una villa in sa Costa Ismeralda,
un’iscola
de equitatzione e una Ferrari.
Dae sa die sa familia diventeit cuntenta e ricca.
Marco S.
|
|