Peppinu, unu mastru ’e ascia e Mariedda, sa muzere, sa die prima ‘e Nadale,
sun chirchende allogiu.
Mariedda e Peppinu aisettan sa naschida ‘e su primu fizu, ma nisciunu los cheret agiuare.
Pro cumpagnia b’at solu unu poleddu sardu.
Oratore: In d’una notte fritta totu sos omines sunu isserrados in sas domos.
Non faghet a bessire.
Sa zente est tota in dainanti ‘e sos foghiles ‘acchicchende linna e nende su contadu,
‘e su Segnore chi devet benner a los visitare.
Pro cussu niunu s’ abizzat de s’a ‘ennida de un’omine, una femina e unu burricu. Sunu istracoso e istrazzulados Ei s’ainu puru, non si presentaiatbene, de razza sarda ma lanzu fadigu.
Peppinu: Agguanta Mariè, semus arrivende. Mi’ abbà! Bidende che la ses cuddas lughes? Como già t’as a poder pasare!
Già l’amus fattu cosa ‘e viaggiu!
Parimus benzende dae cudd’ala ‘e mundu!
Su burriccu: Deo so ‘ennidu dae Otieri,nodae cudd’ala ‘e mundu!
E deo puru so istraccu, poi chi so ‘istadu unu mese isciopperende cun sos pastores
e afferrendelos dae unu bicc’a s’ateru ‘e sa Sardigna.
Mariedda: Ohi! Cantu so istracca! Già mi costat!
Mi paret chi apa calchi dolore istranu! M M M
Peppinu: Nono, Mariedda chi già nos at a dare tempus! Ite diaulu!
(e subitu si pentit de sa ‘essida ‘ettendesi sa manu a bucca)
Mariedda (sinnendesi): Perdonadelu, Signore.
Già l’ischides chi no l’at nadu pro su malu! Peppì,sa limba sicca!
Peppinu: Già asa rejone, Mariè. Non bido s’ora ‘e mi isterrer mancari siatin terra
casos pesmi sun brujende che fogu!
Mariedda: E deo so tota imbaddinada! Ohi! Ohi!
Chi ‘nd’est naschende inoghe Fizu meu!
Ei Custu burricu, poi, est andende a passu ‘e omine, paret imbreagu!
Non nd’affilat mancu a fune!
Su burricu: Bella cust’atera!Como cheren a currer!
Gitto in groppa su Re ‘e su mundu!
Ehi eh! Sas gulpas sun sempre de sos poveros.
E deo puru so istraccu, poi chi so ‘istadu unu mese isciopperende cun sos pastores
Peppinu: Mariè, Comenteti sentis?
Mantenedi forte e agguanta.
S’ ‘idet già calchi domo e b’at zente chi est chenende, già lu den aer unu lettu pro nois?!
Mariedda: Isperamus, Peppì!
Deus non nd’at fizos ismentigados!...
Ma deo no bi la fatto piusu.
Pepinu: Aiseta chi legio cudd’iscritta: “SU RIFUGIU ‘E SU CADDU ‘IRDE”.
Su Burriccu. Custu no est logu pro me.
Deo so su parente poveru. Il cugino di campagna.
Peppinu:Oddè! Si allogian caddos an afagher logu puru a unu mastru ‘e ascia “
con moglie a carico”.
Pepinu: (bussa alla porta e aspetta. Dopo un po’, spazientito, riprova) Aberide, bona zente. (Niente) Ma no b’intendene custa?
Como torro a zoccheddareMa tando peccades totu a orijas?
Mariedda: Pepì, no t’anniches,deves aer pascescia. Ohi!Comente fatto?
Si apre la porta ed si affaccia la padrona di casa che non sembra contenta.
Sa Padrona: E chie est chi tzocheddat in custu modu?
Ma no azisrispettu pro nisciunus, no!
Pepinu: (A s’iscuja: Ab bà no zocches! ) So deo, unu mastru ’e linna cun sa muzere
e amus bisonzu de un’aposentu.
Faghidennos sa caridade!Muzere mia est sentida.
Dadennos finas unu cuzoleddu.
Nos andat bene totu.
Sa Padrona: Ma ite cherides? Ma chie sezis?
Custu est unu residence pro zente chi at dinari.
Nois semus aisettende SU SIGNORE!!!
Pepinu:E isse bos bettet sa manu! (a s’iscuja: E bos tiret su tuju) Apo cumpresu,
iscujade meda. Ae passentzia, Mariè, andamus innantis.
Un’amparu bi det esser pro nois puru.
Mentre continuano a cercare trovano tre persone
Pepinu: Perdonade, bona zente,a ‘nd’ ischides ‘ue podimus agatare allogiu?
1° persona: Deo so istranzu e no che connosco a nisciunu.
2° persona: Deu puruso chirchende allogiu e so dae manzanu a su zirazira.
3° persona: Si cherides unu cussizu: torradeboche a ‘ue sezis bennidos, custu no est logu pro zente povera! C’at troppu lussu!
Continuano il cammino
Su burriccu: E ite cheret narrer? Chi mi che devo torrare in Sardigna a manifestare
pro su preju ‘e su latte?
Como no mi cheren pius ca nachi an agatadu s’accordu e deo resto disoccupadu.
Deo dae inoghe no mi movo!
Mariedda: Peppi, non bi la fatto pius… so dolores sun troppu fortes!
Si no agatamus riparu ap’ a faghere birgonza!
Mentre camminano trovano una casa con un giardino in fiore
Peppinu: Abbà, Mariè, ite cosa bella! So siguru chi innoghe agattamus su logu pro pasare.
E si fizu nostrunascher inoghe est comente chi nascat in su chelu.
Mariedda: Ohi, Peppì.
Fizu nostru at seberadu sa terra.
Pagu bi so cretende chi inoghe nos dian allogiu!
Su burricu:Aterettantu bo naro!
Peppinu s’acculziat a su gancellu e leggit: “Su miriagu”.
Su burriccu : Custu no m’est nou!
Pepinu: O Sa padrona ‘e domo ! O Sa Mere!
Aggiuadenos, bona femina, faghidebos sa caridade!
Sa signora: Macun cale coragiumi faghides totu custu burdellu?
Aggiummai mind’ ‘ettana sa gianna intro!
In d’ unu logu ‘e paghe, de meditascione, de adorascione.
In d’una Santa Notte!
Peppinu: Sissignora.
E nois puru semus bennidos in paghe.
Mariedda,muzere mia, est in travagliu, atbisonzu ‘e agiudu.
Bo l’at pagare Deus.
Sa signora: No apo bisonzu ‘e nudda, franghideche cuss’ainu cuntotu su bagagliu,
ca m’imbrutades su giardinu!
Semus isettende SU SIGNORE!
Peppinu: No timat, Sa Signora,giàno che semus andende.
No est logu pro nois.
Ajò, Mariè! Ptrù! S’A’! Ponide fattu.
Mariedda: Quita Peppì a m’agatare unu logu,si non naschet innoghe!
Peppinu: Tene passentzia!!
Su burricu: Tenide passentzia, Segnora Marì!
A vostro marito li paret totu fazile!
Narratore: Tristos e affligidos, Peppinu, Mariedda e su burricu, sighin a chircare.
Camina, camina, arrivantaculzu a unu cuile, b’at tres piseddoschi giogant cun d’una crabittedda appena naschida.
Peppinu frimmat su burricu, istracu e mortu,e domanda agiudu.
Peppinu:Ominorè, semus chirchende unu rifugiu, sa notte est frita e mi paret
ch’est aculzu a fiocare.
Nadennollu nessi ‘ois ‘ue b’at calchi logu ‘e appogiu, unu logu riparadu?
Bambino: Mi paret chi azis isbagliadu data.
Sunt totu apittu ai custu Signore chi devet arrivare!
No antempu pro aiscultare a chie a bisonzu!
E no an tempus mancu pro nois minores!
Narratore: Frimma in s’oru e su caminu , un’ acca allatatsu ‘itelleddu appena naschidu.
Su burricu a s’ ‘acca: Ben’apida Signora Vacca, non est chi connoschides calchi rifugiu?
Sa mere mia est pronta a parturire!
Sind’appenet nessi vostè nessi como chi paret chi che pighen su preju ‘e su latte!
S’ ‘acca: A mie pagu mi faghet!
Ma ponide fattu, ponide.
Già bos accumpagno deo.
Mariedda: Deus ti lu paghet,bacca, cun saludu, fortuna e fattu ‘erettu!
Narratore: E gai si incaminant, s’acca a dainanti e su burricu sardu fatu.
Bambino: Peppinu e Mariedda arrivant a unu nuraghe.
Unu pastore est drommidu acculzu a sas arveghes.
Intran in su nuraghe.
Su burricu e s’acca iscaldin su logu e Mariedda, cun coraggiu mannu e cun s’agiudu de Pepinu, regalata su mundu su donu pius bellu:
Nostru Signore
Arrivan piseddos dae ogni ala
Cantana cantones pro fagher festa a su minoreddu
|